Home

Hallo,

Na een lange reis zijn we alweer een paar dagen thuis. Nou ja, thuis, in het hart nog steeds een beetje in het Dream Centre. Het zal nog wel een tijdje duren voordat we weer helemaal thuis zijn. Deze ervaring zullen we, zeker weten, ons hele leven met ons meedragen. Het was fantastisch. Heel mooi om mee te maken en misschien komt er nog eens een herhaling.
Afgelopen vrijdag zijn dan toch eindelijk de Hot water boils aangesloten en kunnen de zusters en patienten wanneer ze daar trek in hebben een extra kopje thee of soep maken. Ze waren er erg blij mee en het "God bless you" werd ons menigmaal toegewenst, dus dit willen we ook zeker door/meegeven aan alle gulle gevers. Zonder de giften van jullie zouden wij dit allemaal niet hebben kunnen bewerkstelligen.
Dus allen nog hartelijk dank hiervoor.
De badkamers worden later opgeknapt en zodra we hier meer over weten zullen we dat ook weer doorgeven.

Hallo allemaal,
Dit wordt in het kort een verslagje van woensdag, donderdag en vrijdagochtend.
Elke dag weer zoals gewoonlijk geholpen bij het wassen van de patienten, eten geven enz. De mensen naar de fysio gebracht. 3x in de week is er klassikaal fysio (zie foto's). Verder krijgen de mensen ook nog persoonlijk fysio. Op de 6e verdieping heeft een groepje vrouwen voor ons gezongen, dit heb ik gefilmd wat ze werkelijk prachtig vinden.
Ook heb ik nog meegemaakt dat Mduduzi, de jongen die spraakles krijgt van Cisca, een epileptische aanval kreeg. Heel eng. Een zuster erbij gehaald, maar die weet al helemaal niet wat ze ermee moet en stond erbij en liet ons onze gang maar gaan. Hij werd al snel weer rustig en viel in slaap. Zo maak je elke dag bijzondere dingen mee. Leuke en nare.
Woensdagavond zijn we met z'n allen uit eten geweest om alvast het afscheid te vieren van 4 van de 9 vrijwilligers. Erg gezellig.

Hoi allemaal,

Deze dag hebben we doorgemaakt als echte Afrikaners. Alles even traag en ingewikkeld. Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan.

Lieve mensen,

Na zo'n prachtig weekend met mooi weer en een mooie ontmoeting vanmorgen weer naar de afdeling 4 mannen waar wij zo'n beetje elke morgen starten.
Daar lag Mbuso waar we al eerder over vertelden heel slecht. Hij ademde met moeite en was niet meer aanspreekbaar. Dat zag er dus erg naar uit. Hem verzorgd en ook andere patienten van de 4e verdieping, mannen en vrouwen, verzorgd. De zusters komen steeds vaker om hulp vragen en dat geeft wel een goed gevoel. Niet alleen de patienten, maar ook de zusters en de familie stellen onze aanwezigheid op prijs.
Zo hebben we verschillende taken uitgevoerd, wassen, de mensen naar de fysio, wat deze keer in de tuin gedaan werd, de was, masseren etc. 

Hallo allemaal,

Hallo allemaal,
Allereerst kunnen we vertellen dat het hier ook net herfst is. Een grote tak van een boom gewaaid, regen en fris. Toch blijven de ramen op de kamers van de patienten open. Het is in Nederland vaak te warm in een ziekenhuis, nou daar is hier geen sprake van in de tijd dat we hier zijn. Wij sluiten de ramen weleens omdat de mensen op de tocht liggen, maar even later staan ze toch weer open.
Mbuso waar ik over verteld heb is nog steeds zeer zwaar ziek, en in de kamer ernaast ligt Mnatafuthi die ook geen boe of ba zegt, maar daarbij ook nog heel kwaad kijkt.

Hoi,
Allereerst willen we zeggen dat we het toch wel erg op prijs stellen dat er zoveel mensen met ons meeleven en ook nog een berichtje plaatsen op deze weblog. Dat doet ons goed!
Vanmorgen weer vroeg naar de afdeling waar verteld werd dat Mbuso, de man die we alle dagen al verzorgd hebben, naar het ziekenhuis moest. Er werd niet bij verteld waarvoor, en de zusters wisten dat eigenlijk ook niet. Het had met de medicijnen te maken. Affijn, ik (Jacinta) vroeg of ik mee mocht. Ik wilde namelijk ook wel eens een staatsziekenhuis van de binnenkant zien, en deze man is zo ziek dat een beetje extra aandacht ook wel op z'n plaats is. Z'n moeder was ook op de afdeling en zij ging ook mee en een verpleegster. Eerst bijna een uur zitten wachten op de ambulance. Aangekomen in het ziekenhuis, waren de juiste papieren er niet etc.

Hoi allemaal,

Vrijdagochtend werden we om half zeven opgehaald door Keith die het hele weekend onze gids, chauffeur en kok was.
We zijn in het Hluhluwe / Umfolosi park geweest, waar we ontzettend veel dieren hebben gezien. Al onderweg zoveel mooie vergezichten, wat is Zuid Afrika toch een prachtig land als je de levensgrote problemen die dit land kent even wegdenkt.

Hallo allemaal,

Gisteren, woensdag, hadden we vrijwilligersdag. Dit betekent dat we met een hele groep vrijwilligers de projecten zijn afgeweest die gesteund worden door Be More.
Allereerst zijn we bij The Tree geweest. Dit is een grote boom waaronder zich vrouwen en kinderen verzamelen, en een paar mannen, om samen onder leiding van Jackie, een zeer gepassioneerde vrouw, te bidden en te zingen. Jackie leert hen ook dat de vrouwen zich niet moeten laten slaan en verkrachten door hun man of de man in het algemeen. Zij leert ze ook dat vrouwen zeer goed in staat zijn om voor zichzelf en eventuele kinderen te zorgen, en dat ze de man niet nodig hebben. Er werk ook brood uitgedeeld en andere spullen zoals knuffels voor de kinderen etc.
Het was zeer indrukwekkend!

Hallo allemaal,

Vandaag een hel bijzondere dag. Vanmorgen om 7.00uur weer naar de afdeling en de patienten bezocht die al bekend zijn. Je krijgt hier een band met bepaalde mensen die meer dan een ander verzorging nodig hebben. Eerst een man eten gegeven, deze werd na het eten klaar gemaakt om naar het ziekenhuis te gaan. Vraag me niet waarvoor, want ik weet het niet. Toen hij weg was zei de hoofdzuster dat het bed van de kamer moest, want een andere patient was te ziek en moest op een kamer apart. Nou de bedden zijn te breed voor de deuren, dus dat had nogal wat voeten in de aarde. Afijn, Cisca had de jongen die apart moest gisteren nog eten gegeven en dat had hij nog redelijk opgegeten, terwijl een andere jongen toen nog te ziek was om iets te eten. Vanmorgen echter was hij niet meer aanspreekbaar.

Hoi allemaal,
Na het heerlijke weekend vanmorgen weer om 6.15 uur de wekker. Ik heb slecht geslapen, maar Cisca lag nog in dromenland, dus ook haar wakker gemaakt. 7.00 uur op de afdeling waar we deze keer wel het ochtendgebed hebben meegemaakt, de zusters zingen een lied, klinkt niet erg vrolijk en bidden het Onze Vader. De hoofdzuster van de afdeling vertelde ook nog wat er allemaal gebeurd was tijdens het weekend, want de meeste zusters kwamen weer terug na een paar dagen vrij. De mevrouw die ik vorige week geholpen heb met Monica heeft haar arm gebroken, alleen weten we niet hoe dit gekomen is.

Hallo allemaal,

Wat leuk dat we zoveel reacties krijgen, het is goed om ook iets van het thuisfront te horen. We zullen nu proberen een samenvatting te geven van vrijdag t/m zondag.
Vrijdagochtend ben ik naar de afdeling gegaan, maar weer niet de ochtend opening meegemaakt, ik was te laat (7.00 uur). Er waren allemaal nieuwe zusters en een broeder, en zij kenden mij dus nog niet. Ik heb toen in eerste instantie Monica geholpen met het verzorgen van een mevrouw die te ziek is om haar hoofd rechtop te houden. Daarna ben ik teruggegaan naar de mannenafdeling en daar geholpen met de verzorging.
Cisca is mensen gaan ophalen voor de algemene fysio. Er waren daar zo'n dertig patienten en die krijgen dan klassikaal fysio van een van de assistenten van de fysiotherapeut, de vrijwilligers doen dan ook mee. De therapeut zelf was op de mannen, en hij heeft mij allerlei dingen uitgelegd, over het hoe en waarom van de therapie.

Vandaag donderdag 2 oktober zijn Cisca en ik samen om 7.00 uur naar de mannenafdeling op de 4e etage gegaan. We dachten daar het (zingend) bidden van de zusters mee te kunnen maken, maar helaas we waren te laat. Morgenochtend dus nog eerder gaan!
We werden weer met open armen ontvangen want elke hand aan een bed is er eentje. Geholpen met het in bad doen van de patienten, daarna bedden opmaken en de kastjes weer schoonmaken. Ik schrijf het hier nu wel op alsof het allemaal makkelijk gaat, maar een verlamde man van zeker 80 kilo in bad laten glijden is ok, maar eruit halen is wat anders. Van hulpmiddelen zoals een tillift hebben ze hier geen kaas gegeten en zeker geen geld voor. Alles wordt hier betaald van giften, de regering betaald wel een beetje, maar lang niet genoeg om zo'n ziekenhuis te runnen.

Hallo allemaal,

Hoi,